اکثریت و مشورت
جنگ نه، فتح
که علمِ عشق در دفتر نباشد
من! مثلاً مذاکرهکنندهی آمریکا
آخرین حرف طرفین غزه - اسرائیل
ایران "صدای نو" در جهان چهارشنبه ۲۴ آبان ۰۲ | ۱۱:۱۰ ۶۳۴ بازديد
... 
نوشتهی دامنه: به نام خدا. سلام محضر هر شرافتمند. با دو شعار آشنایید: «از نهر تا بحر» که حماس درین عبارت از مالکیت بر منطقهی میان کرانهی باختری رود اردن تا دریای مدیترانه از سمت غزه سخن میگوید. «از نیل تا فرات» که نظام اسرائیل بر اساس تورات حق تملُّک کل برای خود قائل است. میدانید ابراهیم نبی ع طبق دستور خدا برای رسیدن "ارض موعود"، زادگاه خود را ترک کرد. فاصلهی میان رود نیل در مصر تا رود فرات در عراق، یعنی هر چه سرزمین است میان این دو رود مال فرزندان حضرت ابراهیم ع است؛ البته وعده شد، قلمروی وعدهای.
خروج موسای نبی ع با قوم بنیاسرائیل از مصر به مقصد کنعان (=فلسطین) به علت نافرمانی و ناشکری قوم، موجب شد آنان تا چهل سال در سینا سرگردان بمانند. موسی ع درگذشت، یوشع ابن نون ع زعیم قوم شد تا این که بنیاسرائیل به سرزمین کنعان -فلسطین کنونی- آمدند. طالوت ع، داوود ع، سلیمان ع هر سه در کنعان پیامبری و نیز پادشاهی کردند. آیهی ۲۴۷ سورهی بقره پادشاهی طالوت ع است. طالوت ع درگذشت. دامادش -داوود ع- پادشاه شد. آن گاه پس از درگذشت داوود ع، سلیمان ع پادشاهی رسید. با فوت سلیمان ع فرزندش پادشاه گشت ولی اختلافات عجیبی پدید آمد. بنیاسرائیل دو شقّه شدند به دو پادشاهی در دو قسمت شمالی و جنوبی کنعان تقسیم شدند و ده قبیلهی معترض به شمال و دو قبیلهی یهودا و بنیامین در جنوب ماندند. بعدها کنعان زیر سلطهی دولت آشور در آمد. سپس در جنگ با بابِلیان، هر دو دولتِ شمال و جنوب کنعان، منهدم شدند و همهی قوم بجامانده از بنیاسرائیل، تحت جکومت بابلیان عراق در آمدند. تا این که با لشکرکشی کوروش -مشهور به ذوالقرنین- به کنعان، آن قومِ شمال و جنوب از سلطهی بابِل نجات یافتند.
ماجرای کنعان (=فلسطین) در تورات، انجیل و قرآن متفاوت ذکر شد. این سرزمین -که موطِن انبیای الهیست- هم برای مسیحیان تقدس دارد، چون زادگاه حضرت عیسی مسیح ع است و در همین وطن توسط یهود به صلیب کشیده شد و به امر خدا از آنجا به ملکوت عروج کرد و هنوز باز نگشت. مسلمانان نیز کنعان (=فلسطین) را مقدس میدانند؛ مسجد اَقصی (=دورتر) قبلهی اول مسلمین است و نیز قدمگاهی مقدس برای حضرت محمد ص که از آن مکان معراج رفت و برگشت. همهی پیروان ادیان ابراهیمی -یهود، مسیح، مُسلِم- فلسطین را حرمت مینهند. سازمان ملل این سرزمین را بعد از جنگ جهانی دوم با دسیسهی انگلیس و فرانسه دارای دو کشور کرد فلسطین و اسرائیل. مقاومت فلسطین خواهان نابودی رژیم نژادی ارتشپایهی صهیونیستها هستند؛ اسرائیلی که حقی برای زیست هیچ فلسطینی درین خِطّه قائل نیست و به اعراب میگوید فلسطینیها را اگر دوست دارید در خاک خود خانه و حق شهروندی بدهید. یعنی با ارتش خود سالهاست ریختن خون هر فلسطینی را مجاز و ثواب و جزوِ مأموریت الهی خود میداند تا بر پایهی کشتار، برای خود امنیت و آسایش و قدرت ایجاد کند. یعنی: بُکُش؛ بزیست.
انقلاب اسلامی خواهان محو دولتی به اسم اسرائیل است که از راه اشغال و ارتش، نظام نژادی و آپارتایدی ساخت. ایران تئوری آلترناتیو (=جایگزین) هم دارد؛ برگزاری انتخابات فراگیر با شرکت تمام مردم از مسلمان و مسیحی و یهود و حتی اقلیتهای دیگر. زیرا در فلسطین ترکیبی همهجوره مردم دارد، با مذاهب مختلف و گرایشهای متعدد؛ از دینی تا لیبرال و حتی از کمونیست تا نهیلیست. طبیعیترین کار برای هر شهروند فلسطین ایستادن در برابر روند زور است که زندگی آنان را سلب میکند و آنان را با انواع حیله کشته یا آواره. دامنه.
